Op mijn “nieuw” werk, waar ik ondertussen al een kleine maand bezig ben, ben ik de logistiek bediende bij een recyclagebedrijf (hetwelke ik hier niet ga vernoemen, omdat ik daar geen toestemming voor heb) en omdat ik ook een beetje mijn ‘privacy’ hahahaha ‘as if’ wil bewaren!

Maar logistiek bediende wil ook zeggen dat ik onder andere de weegbrug bedien waar chauffeurs om zeven uur ‘s ochtends kunnen inwegen, en dat wil dus ook zeggen dat ik om zeven uur paraat moet zijn, wat zich vertaald in om zes uur opstaan.  Nu kan ik wel zeggen dat na maanden luilekkerleven en herstelling van mijn operatie – wat inhield dat ik soms rond 12 u pas mijn bedje uitkroop – na 9 uur beautyslaap. En als je dan dat ritme moet opgeven om om 7 uur opstaan verrekte vroeg is!

wat zoveel wil zeggen als dat ik al weken met wallen onder mijn ogen rondloop waar in Eddy Wally zijn sjakkossenkraam veel geld voor gegeven werd. En omdat ik zo vroeg moet vertrekken – en ik verliefd ben op mijn bed en nachtrust – vind ik ook niet steeds de tijd om mij ’s ochtends op te kallefateren.

Daar komt dan ook nog eens bij dat ik maandag en dinsdag les volg tot half 10 en ik dus rond kwart voor 10 pas thuis ben (vandaar ook geen blogs maandag en dinsdag Snorry). Bovendien heb ik ook nog mijn nachtritme heb van mijn maanden ‘verplicht’ niks doen, dus superlaat wakker blijven liggen. Met als gevolg dat ik na mijn lessen nog even tv blijf kijken, en dus niet meer aan mijn nachtrust kom.

Hopelijk kom ik snel terug een beetje op mijn plooi, in het vroege opstaan en is het de tijd van de wallen weldra verleden tijd. Maar wel omdat ik eraan gewoon geraak, niet omdat ik een andere job moet zoeken!

Wat jullie, merken jullie dat jullie niet uit jullie bioritme geraken of dergelijke, dus in het weekend ook opstaan op “vertrek naar het werk of les-uur”?

Liefs,

Lotte