You are currently browsing the monthly archive for januari 2012.

Toen ik met een bende meiden in Blankenberge was, hadden we bij Ici Paris XL allemaal nagellak-kleurtjes geprobeert.

Velen waren net op tijd om hun lakjes te verwijderen… Uiteraard was ik er daar geen van! Omdat we maar een weekendje gingen had ik niet nagellakremover of iets dergelijks bij…
Omdat we daar toen toch al aan het winkelen waren, was het Kruidvat niet ver weg. Omdat ik het vreselijk vind om in Blankenberge of eender waar trouwens met half afgesleten nagellak, kon ik niet weerstaan om daar nail polish remover pads te kopen. Deze kost €1,99

En wat was ik aangenaam verrast! Niet enkel ging de nagellak er op bijna wonderlijke wijze netjes af; zelfs in de nagelriempjes, waar ik normaal oorstokjes voor nodig heb…

Het ruikt ook helemaal niet vies, het ruikt een beetje naar bloempjes, dus je kan rustig je nagellak removen zonder omstaanders lastig te vallen met vieze dampen.

Bovendien heb je voor je tien vingernagels eigenlijk maar 1 padje  nodig! Misschien met heel donkergekleurde nagels, 2.

Omwille van het kleine formaat past het netjes in je handtas(je)

Deze gaat voortaan altijd mee; zelfs op weekendjes weg!

Let wel: Nepnagels en deze remover pads gaan niet samen….

Liefs

Lotte

first things first,

2de dag, 2de blog, we’re on a roll! Hahaha!
Ik wou het vandaag hebben over 2 verschillende en toch dezelfde zaken; de film the help
en het boek: keukenmeidenroman
volgens imdb is de film:
“An aspiring author during the civil rights movement on the 1960’s decides to write a book detailing the African-American maid’s point of view on the white families for which they work, and the hardships they go through on a daily basis.”
                                                                                      
Uiteraard is het een enorm mooie film. Ook omdat mijn favoriete actrice “Emma Stone” (die Skeeter speelt) er in mee speelt, waren mijn verwachtingen hoog gespannen! Ik was wel enorm blij dat ik het boek eens netjes had gelezen alvorens naar de film te gaan! Ook de acteerprestaties van “Viola Davis” (die Aibileen speelt) is meer dan de moeite waard om de film te gaan bekijken. Ook Bryce Dallas Howard speelt meer dan een te verwachten slechte persoon(Hilly Holbrook), je kan deze actrice ook kennen van haar rol ‘Victoria’ uit Twilight. Het is uiteraard dus zeker de moeite waard om deze film te gaan kijken. Al raad ik wel aan om het boek te lezen alvorens de film te gaan bekijken. Zelfs mijn filmpartner (die ook het boek eerst had gelezen) had sommige scenes anders verwacht, of delen uit het boek gewoon gemist uit de film.
Het boek volgens Kathryn Stockett
“Een ontroerende roman, vol scherpte, humor en hoop, een tijdloos en universeel verhaal over grenzen respecteren en grenzen verleggen… Nu al uitgeroepen tot de verrassing van het jaar o Al maanden op de New York Times-bestsellerlijst o Verschijnt in 16 landen o ‘Starred reviews’ in Publishers Weekly en Kirkus o Leesexemplaren beschikbaar o Advertenties in boekhandelsmagazines o POS materiaal op aanvraag Een keukenmeidenroman is een opbeurende roman die speelt in Jackson, Mississippi, tijdens het ontstaan van de burgerrechtenbeweging, waar aan zwarte vrouwen de opvoeding van blanke kinderen werd toevertrouwd, maar niet het poetsen van het tafelzilver. Het is 1962 en Eugenia, bijgenaamd Skeeter, is na haar afstuderen weer thuis en wil schrijfster worden. Haar wordt aangeraden te schrijven over wat haar raakt. De ‘toiletpolitiek’ van haar beste vriendin Hilly verwart haar en maakt een gevoel van verzet tegen de onzinnige segregatie in haar wakker. Ze begint de verhalen te verzamelen van zwarte vrouwen. Het verhaal van Aibileen, die 17 blanke kinderen heeft opgevoed, maar haar eigen zoon heeft verloren bij een ongeluk terwijl de blanke bazen de andere kant opkeken. Het verhaal van haar vriendin Minny die ontslagen is omdat ze haar blanke bazin van repliek diende. Het boek dat Skeeter samenstelt met de hulp van Aibileen en Minny, bevat vele schrijnende en schokkende verhalen, maar geeft ook trots en hoop aan de zwarte gemeenschap, en het geeft Skeeter de moed om haar persoonlijke grenzen te verleggen. Kathryn Stockett groeide op in Jackson, Mississippi. Ze studeerde Engels en creative writing aan de Universiteit van Alabama, en verhuisde naar New York waar ze werkte in de tijdschriftenmarketing. Dit is haar eerste roman. http://www.kathrynstockett.com ‘Ik weet bijna zeker dat niemand uit ons gezin ooit aan onze hulp Demetrie heeft gevraagd hoe het was om als zwarte in Mississippi te werken voor een witte familie. Het is nooit in ons opgekomen om die vraag te stellen. Het was een vanzelfsprekendheid en niet iets om bij stil te staan. Toch had ik gewild dat ik oud genoeg en belangstellend genoeg was geweest om Demetrie deze vraag wel te stellen. Ze stierf toen ik zestien was en ik ben jaren bezig geweest om me voor te stellen wat haar antwoord zou zijn. En daarom heb ik dit boek geschreven.”
                                                                                
Een prachtig boek! Het is absoluut de moeite om te lezen, en niet gewoon uit gemakszucht naar de film te gaan kijken. Ik heb er enorm van genoten om te huilen, hardop te lachen, verbaasde blikken te trekken naar mijn boek (mijn medemensen moeten gedacht hebben dat ik gek was) en gewoon mijn eigen beeld te vormen van de hulpen, en van de blanke bazen.  Uiteindelijk staan in het boek uiteraard veel hoofdstukken, die in de film niet aan bod komen, deels om hem ‘all ages’ te maken.  Kathryn Stockett heeft zeker en vast een enorm mooi debuut geschreven. Ik ga allessinds haar naam in het oog blijven houden om eventuele nieuwe boeken van haar zeker niet te missen.
Ik raad dan ook aan om zeker dit boek te lezen. En daarna de film te gaan kijken. De film is heel goed, maar het is zoveel leuker om eerst het boek te lezen.
bloglovin

Welkom….

Ik ben Lotte,
Wekelijks probeer ik jullie een aantal posts te leveren over mijn dagelijkse bezigheden; film, muziek, boeken, maar vooral en voornamelijk over mezelf!
Ik ben altijd enorm blij met bezoekers, maar word helemaal gelukkig van berichtjes!
Liefs
Lotte

houden van het leven

de verdraaglijke leukheid van mijn bestaan

Beauties@Work

Belgische beautyblog

my name is blonde

straal, ongeacht je maat!

Meiskesdagboek

Zomaar een dagboek

die van ict

Leerkracht | schminkdoos | sarcasme troef | kuisfreak | foodlover | té perfectionistisch

Lotte Daily

for a minute there, I lost myself.